fbpx
Jong en je dromen achterna
Talent

Jong en je dromen achterna: Steff (20) deed mee met Peking Express

Meer dan 300.000 leden van De Voorzorg en evenveel unieke verhalen. Zo ook het verhaal van de twintigjarige Steff Nellis uit Hasselt. Hij nam deel aan Peking Express, een televisieprogramma waarbij de deelnemers zo snel mogelijk van Vietnam in Cambodja moesten geraken. En dat met één euro per dag.

Steff, vanwaar het idee om deel te nemen aan Peking Express?

Steff: “Ik studeer taal- en letterkunde in Antwerpen. Het is een heel cultuurgerichte studierichting, vandaar ook mijn interesse om andere culturen te leren kennen. Via Peking Express kan je verschillende culturen leren kennen via de ‘locals’, echt een uniek concept. Het was eigenlijk mijn vriend die over Peking Express begon. Hij keek dit programma toen hij jonger was. We zijn samen meer beginnen opzoeken over het programma, maar mijn vriend kon zelf niet meegaan. Hij was pas afgestudeerd en begon te werken, maar ik bleef met het idee zitten. Toen stelde mijn goede vriendin Margaux voor om mee te gaan, en de rest is geschiedenis.”

Jullie waren de jongste deelnemers. Speelde dat in jullie voordeel of nadeel, denk je?

Steff: “Wereldwijd waren we zelfs de jongste deelnemers ooit, denk ik. We waren 18 en 19 jaar tijdens de opnames. Dat was wel een voordeel, want de mensen onderschatten je. Je ziet er jong uit, dus de mensen willen je sneller helpen. Ze denken: ‘Och, die arme sukkelaars.’ Langs de andere kant stonden de andere kandidaten al verder in het leven, durfden ze meer en waren ze zelfzekerder, terwijl wij nog vrij groen waren achter de oren.” Tijdens zo’n ervaring kom je jezelf wel eens tegen.

Wat heb je geleerd over jezelf?

Steff: “Vooral dat ik mijn emoties soms toch wel de vrije loop laat. Ik ben erg gedreven en als ik iets wil, dan lukt dat meestal ook. Maar tijdens Peking Express liep ik regelmatig tegen mijn grenzen aan. We hadden vaak tegenslag. Dat was wel moeilijk voor mij, die achtbaan van emoties. Ik dacht dat ik rustig zou kunnen blijven, maar na enkele tegenslagen was ik toch wel ontmoedigd. In die zin ben ik mezelf wel tegengekomen.” “Daarnaast ben ik iemand die nooit vooroordelen heeft. Om het even welke nationaliteit, leeftijd, geaardheid, … Ik hou van iedereen (lacht)! Maar tijdens Peking Express betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: ‘De armere mensen zullen ons wel geen slaapplaats of eten willen geven.’ Achteraf bleek dat net zij het meeste met ons deelden. Ik was kwaad op mezelf dat ik zo vooringenomen was. Daarna heb ik gelukkig wel de klik terug kunnen maken.”

Wat was je favoriete bestemming?

Steff: “Ik denk dat wie naar Peking Express kijkt, kan zien hoe prachtig Vietnam is. Azië is over het algemeen heel mooi, de groene natuur was prachtig. Maar ook de steden zijn speciaal. In Hanoi, de hoofdstad van Vietnam, was het superdruk. De straten liggen er als doolhofjes naast elkaar. Dat heeft zeker zijn charmes. Langs de ene kant was het is er zo levendig en mooi. Een slaapplaats vinden was wel heel moeilijk, omdat de mensen daar niet echt gewend zijn aan camera’s of toeristen. Als ik echt moet kiezen vond ik de startlocatie, Halong Bay, het mooiste. Het wordt ook wel één van de zeven moderne wereldwonderen genoemd. Er zijn speciale stoffen die uit de zee naar omhoogkomen en eruitzien als rotsen. Echt prachtig is dat, ik heb er heel lang naar staan kijken.”

Hoe reageren vrienden en familie op je deelname?

Steff: “Toen ik mijn ouders vertelde dat ik mij weer voor iets zot had ingeschreven, hadden ze zoiets van: ‘Wat gaat het nu weer zijn?’ Papa maakte zich vooral zorgen over mijn studies en drukte mij op het hart dat ik moest slagen. Hun tweede zorg was dat ze mij kennen als iemand die gesteld is op hygiëne. Ik kan dat echter van mij afzetten in ruil voor zo’n unieke ervaring.” “Het zijn extreme omstandigheden en je hebt geen contact met de thuiswereld, dus voor vrienden en familie is het wel spannend. Mijn ouders hebben zich vaak afgevraagd: ‘Wat zou hij nu aan het doen zijn?’, ‘Zou hij een slaapplaats hebben vannacht?’ Ze wisten eigenlijk van niets. Maar achteraf vindt iedereen het heel cool dat ik heb meegedaan. Mijn oma houdt zelfs alle krantenknipsels bij.”

Zijn er veel verschillen tussen Azië en België?

Steff: “Qua eten en drinken zijn er wel grote verschillen. Op een avond bij een gastgezin mochten we mee op restaurant. Het concept was heel speciaal: ’s morgens waren we vis gaan vangen en ’s avonds legden we die vis in een vijver aan het restaurant. Alle restaurantbezoekers deden hetzelfde, en dan werden de vissen daar klaargemaakt. Dat was heel gezellig. Bij het drinken zeggen wij enkel ‘proost’ bij het begin van een avond, maar in Vietnam zeiden ze dat bij elke slok. Ik vond dat heel vreemd en vroeg hen waarom ze dit deden. ‘Wij willen elkaar de hele tijd geluk toewensen’, was het antwoord. Je voelt je meteen mee opgenomen en het creëert een soort broederschap. In België zijn we over het algemeen voorzichtiger, meer gesloten. Ik heb nog contact met mensen die ik tijdens Peking Express leerde kennen. Ze vragen me regelmatig wanneer ik opnieuw kom logeren. Dat is heel mooi. Op één avond tijd leer je de mensen intens en van heel dichtbij kennen. Je deelt lief en leed. Mensen staan soms zelfs hun bed voor je af.”

Heb je tips voor toekomstige deelnemers?

Steff: “Wij waren het duo dat het lief wou spelen. Het begon al de eerste dag, toen een ander duo bij ons in de lift wou. Een ander duo zou de lift snel hebben dichtgedaan, maar zoiets ligt niet in mijn aard. Ik ben wel blij dat ik mezelf niet ben verloren in het spel. Maar ja, je moet wel assertief zijn in zo’n spel en voor jezelf spelen. Je moet de balans vinden. Ook is het bij het liften belangrijk om grote gebaren te maken naar de auto’s, zodat ze je opmerken. In Oosterse landen stoppen ze ook wel effectief als ze je zien, de mensen zijn erg toegankelijk.”

Wat zijn je plannen na dit avontuur?

Steff: “Nu wil ik me focussen op school. Maar verder ben ik ook heel graag bezig met acteren en presenteren. Ik figureerde al in musicals en behaalde een mooie plaats bij de wedstrijd van VTMKZOOM om presentator te worden. Maar mijn grote droom is toch wel om een grote rol te versieren op televisie. Ik ga dus zeker nog audities doen, zolang ik het maar kan combineren met school.”

Wij wensen je alvast veel succes met je toekomstplannen, Steff!

Op avontuur in het buitenland? Denk aan Mutas, je reisbijstand van De Voorzorg

  • Wereldwijd verzekerd
  • Geen franchise bij opname in het ziekenhuis
  • Alarmcentrale 24u/24u en 7 dagen op 7 bereikbaar
  • Inbegrepen in je lidgeld van De Voorzorg (4,90 euro per maand)
  • Meer info op www.devoorzorg.be/mutas.

Haal voor je vertrek je Mutas-kaartje af bij een loket van De Voorzorg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tips & tricks op jouw maat?

Nieuwe blogposts met tips & tricks, events & wedstrijden
maandelijks in je mailbox?

Whoop whoop! Je bent ingeschreven!

Oepss, er ging iets mis. Probeer later nog eens.

Ik ga akkoord met het privacybeleid van Op Eigen Benen Staan (lees het op www.oebs.be) en ben 16 jaar of ouder